پيرزني در خواب به خدا گفت : « خدايا من خيلي تنها هستم. آيا مهمان خانه من مي شوي؟ ندايي به او گفت که فردا خدا به ديدنش خواهد آمد.

پيرزن از خواب بيدار شد، با عجله شروع به جارو زدن خانه کرد. رفت و چند نان تازه خريد و خوشمزه ترين غذايي را که بلد بود پخت . سپس نشست و منتظر ماند . چند دقيقه بعد در خانه به صدا در آمد . پيرزن با عجله به طرف در رفت و آن را باز کرد. پشت در پيرمرد فقيري بود، پيرمرد از او خواست تا غذايي به او بدهد ، پيرزن با عصبانيت سر فقير داد زد و در را بست.

نيم ساعت بعد ، باز در خانه به صدا در آمد . پيرزن دوباره در را باز کرد. اين بار کودکي که از سرما مي لرزيد از او خواست تا از سرما پناهش دهد. ولي پيرزن با ناراحتي در را بست و غرغرکنان به خانه برگشت.

نزديک غروب ، بارديگر در خانه به صدا در آمد . اين با پيرزن مطمئن بود که خدا آمده پس با عجله به سوي در دويد. در را باز کرد ولي اين بار نيز زن فقيري پشت در بود. زن فقير از او کمي پول خواست تا براي کدوکان گرسنه اش غذا بخرد. پيرزن که خيلي عصباني بود با داد و فرياد زن فقير را دور کرد.

شب شد ولي خدا نيامد . پيرزن نا اميد شد و با ناراحتي سر به آسما بلند کرد و به خدا گفت خدايا مگر تو نگفتي که امروز به ديدنم مي آيي؟

جواب آمد که خدا سه بار به در خانه ات آمد و تو هرسه بار در را به روي او بستي!

نوشته هاي دلنشين از جهانبخش موسوي رکعتي

روزی یک مرد ثروتمند،پسر کوچکش را به یک دهکده برد تا به او نشان دهد مردمی که در آن زندگی میکنند،چقدر فقیر هستند.آنها یک روز و یک شب را در خانه محقر یک روستایی به سر بردند.

در راه بازگشت و در پایان سفر،مرد از پسرش پرسید"«نظرت در مورد مسافرتمان چه بود؟»

پسر پاسخ داد:«عالی بود پدر!»

پدر پرسید"«آیا به زندگی آنها توجه کردی؟»

پسر پاسخ داد:«فکر میکنم»

و پدر پرسید:«چه چیزی از این سفر آموختی؟»

پسر کمی اندیشید و بعد به آرامی گفت:«فهمیدم که ما در خانه یک سگ داریم و آنها چهارتا.ما در حیاطمان یک فواره داریم و آنها رودخانه ای دارند که نهایت ندارد.ما در حیاطمان فانوسهایی تزئینی داریم و آنها ستارگان را دارند.حیاط ما به دیوارهایش محدود است اما باغ آنها بی انتهاست!»

در پایان حرفهای پسر،زبان مرد بند آمده بود.پسر اضافه کرد:«متشکرم پدرکه به من نشان دادی ما چقدر فقیر هستیم!»